Hierbij een desastreus bericht van uw vertrouwde bezoekcommissie, zij hebben concurrentie ondervonden op de data 20 februari en 21 februari 2026 . Ook andere organisaties gaan mee in de successen van Rick en Niels in de KKD en het Belgische. Dus u als lid kunt gaan kiezen in de toekomst, bij wie u de reis gaat boeken. In het bovenvermeld weekend was er zelfs sprake van een tweetal aanbiedingen, vooraleer uw gedegen bezoekcommissie aan de slag kon gaan c.q. actie kon ondernemen. Zij werden daarbij geholpen door het gegeven dat Rick naar FC Dordrecht moest en Niels naar Lokeren. Volgens betrouwbare bron hebben de nieuwe organisaties samen een plan opgezet om toch vooral maar de oude bezoekcommissie buitenspel (ook een voetbalterm) te zetten. Ricks bezoek aan Dordrecht was blijkbaar geopteerd door een laakbaar Souburgs gezelschap, bestaande uit een lid van de VC Vlissingen genaamd Jos P. en iemand van RCS met een naam die luidt Marco T. De reis naar Lokeren (Niels) was kenbaar gemaakt door leden van de COVS, afdeling Walcheren. Het initiatief daartoe was gedaan door ene Wim B., geflankeerd door zijn handlanger Nico M. Dat leden van je eigen vereniging onder mijn duiven gaan schieten, tsja, dat doet zeer, dat zult u begrijpen. Om mij toch maar vooral als vriend te houden, was ik door beide organisaties uitgenodigd om ook aan te schuiven. Wel positief van hun zijde, maar laat ik maar gelijk duidelijk zijn, van enige samenwerking zal nu en in de toekomst totaal geen sprake van kunnen zijn. Er gaat immers niets boven mijn inspiratie om wedstrijden te bezoeken . Maar goed, ze vroegen mij ook of ik een stukje wil schrijven voor de website van uw vereniging. Met tegenzin (het zijn en blijven immers onbetrouwbare concurrenten) heb ik de pen dan maar opgepakt. Voor de goede orde het betreft dus de wedstrijd van FC Dordrecht tegen Jong Ajax met als leidsman Rick en de wedstrijdkamp Lokeren tegen Lommel met als arbiter Niels. Wel tof dat beide talenten van onze club deze wedstrijden mogen leiden. Mijn lotgevallen heb ik maar neergepend in verschillende hoofdstukken. Ik moet wel zeggen – vooraleer u tot lezen overgaat – dat (vooral) de reis naar Lokeren meer stof deed opwaaien.
De reis naar FC Dordrecht.
Een schitterende automobiel kwam voorrijden bij mijn onderkomen, komende uit Italië en ook nog eens precies op de afgesproken tijd. Het betrof een FIAT. Chauffeur van dienst was Jos, zoals al eerder vermeld een lid van de VC Vlissingen. Of hij echt bezig was met deze wedstrijd was mij onduidelijk, hij had het steeds over een topper in de 5e klas een dag later, namelijk Schoondijke tegen Vlissingen. De tocht verliep voorspoedig, schitterende wegen in Nederland, allemaal borden met plaatsnamen erop en prima van asfalt voorzien. We waren dan ook snel via de Moerdijkbrug op de plaats van bestemming. Alles is hier goed geregeld. een perfecte parkeerplaats, tenminste als die van te voren is geregeld via allerlei ingewikkelde accounts. Jaloers was ik wel, wat een grote pilonnen waren hier voorhanden. Van een behoorlijke grote, die u wel eens langs de weg ziet staan langs de rijkswegen. Wel iets voor de trainingen op de woensdagen voor onze club, dan snappen de leden misschien gelijk de oefeningen c.q. lopen ze gelijk goed.
De reis naar Lokeren.
Een wagentje kwam in de toegevoegde tijd aangereden bij mijn residentie. Binnenkort naar de APK keuring vertelde mij de automobilist, die zich voorstelde als ene Wim B. Naast hem zijn medestrijder Nico M., wel een liefhebber lijkt mij. Hij was in de middag al geweest bij ODIO JO 17 tegen Geldrop JO 17 en nu weer gelijk al aanwezig ter bijwoning van de wedstrijd. Overigens (even terugkomend) dat vehikel zal echt niet door de APK-keuring heen geraken. Via een route op de telefoon van Wim vertrokken we al luidt zingend Souburg uit. Tot Axel ging het wel, maar toen kwamen we in het Belgische gedeelte, u kent dat wel, van hobbel naar hobbel in dit land. Gelukkig gaf Nico aanwijzingen aan Wim, want ik dacht even dat Wim tussen Zuiddorpe en Moerbeke de slalom ging uitoefenen tussen de aldaar dichtbij de weg staande bomen. Gelukkig vermelde Nico dat het de bedoeling is dat je tussen de bomenrijen op de weg moet blijven rijden om veilig aan te komen. Wim verklaarde nog wel dat hij oogproblemen heeft en meer op de tast rijdt……………………… Het leek wel een rally, allerlei dorpen werden zig-zag bezocht, het licht van het stadion kwam in zicht. Vervolgens passeerden we een tweetal ronde borden, hoofdzakelijk een wit oppervlakte met daarom heen een rode cirkel. Toen we een dergelijk derde artikel voorbij wilden rijden, stond er achter dit verkeersteken een autotootje, waaruit een persoon stapte in een uniform. De Rijkswacht zag ik. Nadat Wim doorhad hoe hij zijn raampje moest openen, stond het bevoegd gezag ons te woord. Gelukkig had de agent wel enige humor, want hij vroeg of de betekenis van dit bord in Nederland anders was, dan in België. Gelukkig maar, ik zag ons al in de cel zitten in dit land, met 720 gevangen die op de grond moeten slapen i.v.m. een cellentekort. De diender bleef geduldig, want door gehoorproblemen van onze chauffeur moest hij de vraag (van dat verkeersbord) een aantal malen herhalen. Ondertussen had ik het telefoonnummer van onze penningmeester al opgezocht om ons vrij te kopen v.w.b. een borgsom. We hebben toch genoeg geld in kas om ons als drietal sympathieke leden vrij te kopen, 2032 (honderd jaar bestaan) is nog zo ver weg. De politie gaf ons een kans om te keren en de weg te vervolgen. Nadat Wim nog bijna (bij het keren) nieuwsgierige lokale bewoners van de stoep had aangereden vervolgden we de weg. Het stadion kwam in zicht en nadat we een groot aantal parkeerstewards omver hadden gereden, vermelde de laatste vrijwilliger dat we zonder parkeerticket echt niet verder mochten. Via allerlei schijnbewegingen van onze coureur, konden we toch in een straat de auto neerzetten.
Het stadion FC Dordrecht.
Dat is al een groot aantal jaren een project wat maar niet van de grond komt. Wat een plannen zijn er al niet gemaakt. Helaas (vooral voor de supporters) is het nog steeds behelpen. Samenwerking met de gemeente, samenwerking met sponsors, plannen van bedrijven, het is allemaal tot op heden nog niet van de grond gekomen. Het ticket is makkelijk verkrijgbaar, éénmaal in het bezit van een clubkaart. Ook democratische prijzen, veertien Euro voor een gepensioneerde, dus allemaal betaalbaar. Wel belangrijk om te weten, dat wanneer je een goede plaats wil bemachtigen je op tijd moeten komen. Het vermelde op het toegangsbewijs betreffende het rijnummer en de stoelplaats, heeft totaal geen garantie dat je daar dan ook daadwerkelijk kan gaan zitten. Ook de stoelen verkeren in een enigszins slechte staat, rugproblemen aanstaande. Het zicht is ook niet altijd optimaal, door de ondersteunende palen die het tribune dak ondersteunen.
Het stadion Lokeren.
We hadden nog geen entreebewijzen en moesten die nog zien te bemachtigen. Dat was nog niet zo éénvoudig, de politie had blijkbaar onze gegevens doorgespeeld. We moesten gelijk onze identiteitsbewijzen inleveren en zelfs onze E-mailadressen opgeven. Het was wel een begripvolle dame, een veertigjaar tellend. Niet zo leuk als die Bressiaanse, maar toch. We hadden besloten om te vragen naar de best beschikbare plaatsen. Dat hebben we geweten, de loketmedewerkster dacht waarschijnlijk “die zullen we hebben c.q. dat zullen ze weten”. Drie kaarten voor € 135,00, u kunt waarschijnlijk ook rekenen, dat is iets anders dan de € 14,00 in Dordrecht. Maar goed, wat een plaatsen hadden we, fantastisch. Zestig jaar geleden zat ik op een houten stoeltje bij de kampioenswedstrijden van Middelburg. Maar dit was iets heel anders, dit waren zetels voor vorsten en keizers. Wat een fauteuils, nog nooit meegemaakt, als een soort hoofdsponsors konden we de wedstrijd bekijken, nogmaals (ik kan het niet genoeg benadrukken) geniaal. Alleen om binnen te komen in het stadion wel even de navolgende opmerking. U moet wel de trainingen hebben bijgewoond , want de tourniquets zijn zeer nauw, waardoor er alleen afgetrainde lui binnen kunnen treden.
Rick bij FC Dordrecht.
Mijn medebelangstellenden waren vooral onder indruk van de rust die Rick uitstraalde. Als het al even heftig werd, bleef hij rustig, wat de wedstrijd op die momenten weer in de plooi bracht. Soeverein gaf hij leiding aan deze wedstrijd. Geen enkele maal kwam hij in de problemen. Ook de kaarten (sancties) werden op de juiste momenten gegeven. Dan kan het vanaf de kant (totaal geen graadmeter natuurlijk) wel een gemakkelijke wedstrijd lijken, ook die kunnen in één keer omslaan. Dus een positief punt van Rick was het feit dat hij “scherp bleef” en de wedstrijd goed bleef lezen en attent bleef. Conditioneel, ach, als u Rick nog zelf niet heeft zien fluiten, dit aspect (het conditionele) is formidabel. Kortom, een uitmuntende prestatie, zoals we gewend zijn van Rick.
Niels bij Lokeren.
Een wedstrijd met twee gezichten, voor de rust “gezapig”, na de rust “heftig”. Maar gelukkig werd deze wedstrijd geleid door een onverstoorbare Niels. Hij bleef het overzicht behouden, maar behield vooral de kalmte in de tweede helft, toen het iets hectischer werd. En het conditionele aspect was zodanig van een hoog kwalitatief gehalte dat door mij zelfs de minuten zijn genoteerd. In de 20e – 40e – 53e en 89e minuut, wat een omschakeling bij een counter. Hij sprintte alle spelers voorbij en stond daardoor perfect gepositioneerd bij situaties in die bovengenoemde minuten in het strafschopgebied. Ook hij bracht rust in de wedstrijd, door op tijd de sancties (kaarten) te verstrekken c.q. vermaningen uit te delen. Een heerlijke alerte leiding van Niels, waardoor (zeker in de tweede helft) de wedstrijd een vlot spelbeeld te zien gaf. Ook goed het zicht op dat niet alle valpartijen, overtredingen zijn. Derhalve een zeer uitmuntende prestatie neergezet door Niels, juist in deze wedstrijd waarin alle kansen waren om deze in resultaat om te zetten. Knap!
Resumerend.
Laat ik het kort houden : Het waren weer twee zeer prettige avonden (ben zelfs nog goed thuisgekomen), met in beide gevallen mooi gezelschap en nog feestelijker : Twee uitblinkende arbiters , te weten Rick en Niels !
Ronnie Krocké.